ପରୀ ଓ କୁହୁକ ଫୁଲ

ସାହିତ୍ୟ କେବଳ ବଡଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଏହା ପିଲାଙ୍କ ଲାଗି ମଧ୍ୟ । ସେହି ଭାବନାରୁ "ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ" ସ୍ତମ୍ଭର ପରିକଳ୍ପନା । ଏଥିରେ ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ପିଲାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଲେଖା ସ୍ଥାନିତ ହେଉଛି ।


ସୋମ୍ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ସାତବର୍ଷର କୁନି ପୁଅ ।

ନୂଆ ଦେଖୁଚି ଦୁନିଆକୁ । ଯେତେ ଦେଖୁଚି ଆହୁରି ଦେଖିବା ବାକି ଅଛି ବୋଲି ତାକୁ ଲାଗୁଚି । ପ୍ରବଳ ଇଚ୍ଛା ସେ ସବୁ ଦେଖନ୍ତା । ପାଠ ପଢି ଜାଣୁଛି ଯେ ପୃଥିବୀ ବୋଲି ଗୋଟିଏ ଗୋଲ୍ ଗ୍ରହରେ ମଣିଷ ରହେ । ତା' ଆଖି ଯେତିକି ଯାଏ, ତା' ଠାରୁ ଢେର ବଡ ଏହି ପୃଥିବୀ । ରାସ୍ତା, ପାର୍କ, ଦୋକାନ, ବଜାର ଯୋଉଠିକି ଯାଏ ସେ ଯାହା ଦେଖେ, ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛାକରେ ।

ଏହି ଜାଣିବାର ପ୍ରବଳ ଆଗ୍ରହ ତାକୁ ବେଳେବେଳେ ଅସୁବିଧାରେ ବି ପକାଏ ।

ଥରେ ସେ ସ୍କୁଲରୁ ଫେରିବା ବାଟରେ ଘରକୁ ନ ଯାଇ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଚାଲିବାରେ ଲାଗିଲା । ସେଇ ରାସ୍ତାରେ ଗଲେ କୋଉଠି ପହଞ୍ଚି ହେବ ଜାଣିବାକୁ ତାର ଇଚ୍ଛା ହେଲା । ଏହି ଜାଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସୋମ୍ ଆହୁରି ଆଗକୁ ଚାଲିଥାଏ । କେତେ ବାଟ ଆସିଗଲାଣି ୟା ଭିତରେ ସେ ଜାଣିପାରିନି ।

ଭୋକ ବି ହେଲାଣି, ଶୋଷ ବି ଲାଗୁଚି । ଗୋଡ କାଟିଲାଣି । ପାଖାପାଖି କେହି ଦେଖା ଯାଉନଥାନ୍ତି । ସୋମ୍ ବିଚରା ଡରିଗଲା । ରାସ୍ତା କଡରେ ଥିବା ଗଛମୂଳେ ବସି କ'ଣ କରିବ ଚିନ୍ତା କରୁଛି । ଏହି ସମୟରେ ପକ୍ଷୀଟିଏ ଛଟପଟ ହେଇ ତା' ଠାରୁ ଖଣ୍ଡେ ଦୂରରେ ପଡିଗଲା । ସୋମ୍ ନିଜ କଷ୍ଟ ଭୁଲି, ପକ୍ଷୀଟିର ସେବାରେ ଲାଗିଲା । ପାଖ ଝରଣାରୁ ପାଣି ମୁନ୍ଦାଏ ଦେଲା । ପକ୍ଷୀଟି ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ଉଠି ଠିଆହେଲା । ସୋମ୍ ସ୍ନେହରେ ତା' ମୁଣ୍ଡ ଆଉଁଷି ତାକୁ କହିଲା, "ତୁମେ କ'ଣ ଏବେ ଉଡିପାରିବ ?"

ପକ୍ଷୀଟି ହଠାତ୍ ବଡ ହେବାରେ ଲାଗିଲା ।

ସୋମ୍ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଘୁଞ୍ଚିଗଲା ଡରରେ । ପକ୍ଷୀଟି ବଡ ହେଇ ଗୋଟିଏ ପରୀ ହୋଇଗଲା ।

ସୋମ୍ ଆଖି ବଡବଡ କରି ପଚାରିଲା, "ତୁମେ କିଏ ?"

"ମୁଁ ଗୋଟିଏ ପରୀ ।" କହିଲା ସୁନ୍ଦର ପରୀଟି ।

"ପରୀ......" ଆହୁରି ଦୂରକୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଇ କହିଲା ସୋମ୍ ।

"ହଁ ମୁଁ ପରୀ । ମୁଁ ତୁମ ଭଳି କୁନି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲପାଏ ।"

ମୁଁ ଦେଖୁଥିଲି, ତୁମେ ନିଜ ଦୁଃଖ ଭୁଲି, ପକ୍ଷୀଟିର ସେବା କରୁଛ କି ନାଇଁ । ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ଯେ ତୁମେ ଦୟା ଭାବର ପିଲାଟିଏ । କ'ଣ ମାଗିବ ମାଗ । ତୁମ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ମୁଁ ପୂରଣ କରିବି ।

ସୋମ୍ ହସିକି ଖୁସିରେ ପରୀ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲା ସବୁ କଥା । କେମିତି ସେ ଘରୁ ବାହାରିଲା, ପୁଣି ଗୋଡ କାଟିଲା । ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ କେତେ ମନଦୁଃଖରେ ଅଛି । କେତେ ଭୋକଶୋଷରେ ଅଛି ।

'କେତେ ବାଟ ଆସିଲାଣି ତଥାପି ଆହୁରି ବହୁତ ଅଛି ପୃଥିବୀ । ପରୀ ଦିଦି ମୁଁ ପୂରା ପୃଥିବୀ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ।' କହିଲା ସୋମ୍ ।

ପୂରା ପୃଥିବୀ କଥା ଶୁଣି ପରୀ ହସିଲା ।

'ପୂରା ପୃଥିବୀ ବହୁତ ବଡ । କେତେ ପର୍ବତ, ସମୁଦ୍ର, ବରଫ ପାହାଡ, ମରୁଭୂମି କେତେ କ'ଣ ଭରି ହେଇ ରହିଛି ଏଠାରେ ।'

'କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଘର ରାସ୍ତା ଭୁଲିଗଲି ଦିଦି ।' କହିଲା ସୋମ୍ ।

'ଦେଖ ସୋମ୍, ତମେ ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ । ମା, ବାବା ସମସ୍ତେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେବେଣି । ତମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଘରକୁ ଯାଅ । ମୁଁ ତମକୁ ପୂରା ପୃଥିବୀ ବୁଲେଇବି । ବାସ୍ ତମେ ଟିକିଏ ବଡ ହେଇଯାଅ ।'

ପରୀ ଦିଦି କୁହୁକ ଫୁଲ ଗୋଟିଏ ଦେଲେ ସୋମ୍ କୁ ।

'ଏଇଟା ଗୋଟିଏ କୁହୁକ ଫୁଲ ସୋମ୍ । ତମେ ଯେଉଁଠିକି ଯିବାକୁ ଚାହିଁବ ସେ ନେଇଯିବ । ତୁମେ ଏବେ କୁହ - କୁହୁକ ଫୁଲ, ଚାଲ ମୋ ଘରକୁ।'

ସୋମ୍ ଫୁଲଟିକୁ ଧରି କହିଲା । ତାପରେ ସେ ସଙ୍ଗେସଙ୍ଗେ ଘରେ ହାଜର୍ ।

ମା, ବାବା ସମସ୍ତେ ସୋମ୍ କୁ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ।

ସୋମ୍ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅପେକ୍ଷା କରିଚି, କେବେ ବଡ ହେବ । ପରୀ ଦିଦି ସହିତ ପୂରା ପୃଥିବୀ ବୁଲିବ ।

Report an Error