ଏକ ଅଭିନେତାର ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି

ରଙ୍ଗମଞ୍ଚର ଏକ ଅଂଶ ହେବା ପରେ ଏହା ମୋ ଜୀବନକୁ ଭଲରେ ବଦଳାଇଲା । ମୋ ଜୀବନରେ ଏହା କେବଳ ଏକ ଅଭିଜ୍ଞତା ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଥିରେ ବହୁତ କମ୍ ନିୟମ ଅଛି, ଭାଙ୍ଗିବାର ସୁଯୋଗ ଅଛି ଓ ନିଜକୁ ବହୁ ଲିଖିତ ଓ ଅଲିଖିତ ନିୟମ ମଧ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସୁଯୋଗ ଅଛି ।


ଫଟୋ - ୱିକି ମିଡିଆ କମନ୍ସ

ପ୍ରିୟ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ! ତୁମେ ହିଁ ମୋତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ ।

ସାହିତ୍ୟ କଳା ଏବଂ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ସହିତ ମୋର ସମ୍ପର୍କ ନିବିଡ଼ । ଗପ ଶୁଣିବା, ଗପ କହିବା, ନାଟକ ଦେଖିବାରୁ ଆରମ୍ଭ ମୋର ସୃଜନ ଜୀବନ । ମୋ ବୁଢ଼ୀମା ପାଖରେ ଥାଏ ଗପର ଅସରନ୍ତି ପେଡ଼ି । ସେଥିରୁ ସେ ଖୋଲିଦିଏ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଗପ । ବୁଢ଼ୀ ଅସୁରୁଣୀ ପାଖରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାମାୟଣ ମହାଭାରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ । ସେ ଶୁଣାଏ ଓ ମୁଁ ଶୁଣୁଥାଏ । ଆମ ଘରେ ଥାଏ ଅନେକ ପୋଥି, ବହି । ରାମାୟଣ, ମହାଭାରତ,ଗୀତା ଭାଗବତ । ବାପା ସଂସ୍କୃତ ପଣ୍ଡିତ । ଅତଏବ୍ ଘରେ ଭର୍ତ୍ତି ଥାଏ କାଳିଦାସଙ୍କ ରଚିତ ଅନେକ ସଂସ୍କୃତ କାବ୍ୟ । ଅବୁଝା ଅବସ୍ଥାରୁ ହିଁ ମୁଁ ପଢ଼େ ଓ ମୋ ବୁଢ଼ୀମାକୁ ଶୁଣାଏ । ହେତୁ ହେଲା ଦିନରୁ ପଡ଼ିଲି ଖବରକାଗଜର ପ୍ରେମରେ । ନାଟକ ତ ମୋ ଭିତରେ ବସା ବାନ୍ଧି ଥାଏ । ଥିଏଟର ସହିତ ମୋର ସମ୍ପର୍କକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଏକ ପ୍ରକାର କଷ୍ଟକର । ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ନାଟକ ସହ ଯୋଡ଼ି ହେଲି ଟିକେ ବିଳମ୍ବରେ । ପାଖାପାଖି ୨୦୧୨ ବେଳକୁ । ଇତିମଧ୍ୟରେ ବିତିଗଲାଣି ଗୋଟିଏ ଦଶନ୍ଧି । ନାଟକ ମୋତେ ଦେଇଛି ଅନେକ । ହୁଏତ ମୋ ଜୀବଦଶା ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଫେରାଇ ପାରିବିନି କିଛି । କିଛି ବି ନୁହେଁ ।

ଏହି ୧୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅନେକଙ୍କୁ ଭେଟିଛି, ସାହିତ୍ୟରେ, ନାଟକରେ, ଗଣମାଧ୍ୟମରେ । ବର୍ଷ ଧରି ଲୋକଙ୍କ ସହ ମୋର ଅନେକ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ ହୋଇଛି, ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ମୋ ପାଇଁ କ’ଣ ଏବଂ ଏହା ମୋତେ କିପରି ଅନୁଭବ କରେ ତାହା ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ।

ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ମୋ ଭିତରେ କିଛି ଗଭୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଏବଂ କିଛି ଘଟେ । ମୁଁ ଯେଉଁଠି ବି ଥାଏ ନା କାହିଁକି ସାହିତ୍ୟ, ନାଟକ, ଗପ, କବିତା ଓ ଭାବପ୍ରବଣତାକୁ ଛାଡ଼ି ପାରେନି । ଏସବୁ ବଳୟ ଭିତରେ ରହିବା ହିଁ ମୋ ପାଇଁ ସତେ ଯେପରି ଏକ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଅନୁଭୂତି ।

ସୃଜନାତ୍ମକ ଅଗ୍ରଗତି ଉଣା ଅଧିକେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛି । ଯାହା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ, ଏହା ହେଉଛି ଏକ ଜିନିଷ ଯାହାକୁ ଆପଣ ଭିତରକୁ ଯାଇ ଧରିବାକୁ ପଡିବ । ମୁଁ ସବୁବେଳେ ମୋର ସୃଜନଶୀଳତା ସହିତ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରହିଆସିଛି ଏବଂ ଏହାକୁ ଭଲ ପାଏ । ଯେ କୌଣସି କଠିନ ପରିସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଗମ୍ଭୀର ସମସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ସର୍ବଦା ଆତ୍ମପ୍ରବଣ ଥାଏ । ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରେ । ନାଟକ ମୋତେ ଏତିିକି ଶିଖାଏ ।

ଯେତେବେଳେ ଥିଏଟର ମୋ ଜୀବନର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅଂଶ ହେଲା, ମୁଁ ଏଥିରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଡ଼ିଗଲି । ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉତ୍ପାଦନର ବିଷୟଗୁଡିକ ପାଇଲି ଯାହା ମୁଁ ମୋ ଜୀବନ ସହିତ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଆଂଶିକ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ହେବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲି ଏବଂ ମୁଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଏଥିରେ ଯୋଗ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲି ।

ଲେଖା ମଧ୍ୟ ମୋ ଜୀବନର ଏକ ବିରାଟ ଅଂଶ । ଏକ ଗପ ଲେଖିବା, କବିତା ଲେଖିବା, ନାଟକକୁ ମଞ୍ଚଉପଯୋଗୀ କରିବା ଆଦି କାମକୁ ମୋତେ ଭଲ ଲାଗେ । ମୁଁ ଏଥିରେ ସନ୍ତୋଷ ପାଏ । ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ତଥା ମୋତେ ଲାଗେ କି ଏହା ଭଗବାନଙ୍କ ଉପହାର ଅଟେ । ସେହି ସୃଜନଶୀଳତାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରଙ୍ଗରେ ରୂପ ଦେବା ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଲାଗେ ।

ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏକ ପୃଷ୍ଠାରେ କିଛି ଲେଖନ୍ତି, ଏବଂ ତା’ପରେ ଏହାକୁ ମଞ୍ଚରେ ଜୀବନ୍ତ କରନ୍ତି, ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କିନ୍ତୁ ସୁନ୍ଦର ଜିନିଷ ହୋଇପାରେ । କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଆମର ଭାବନାକୁ ଅନ୍ୟ ଚରିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଲେଖିବା ପ୍ରକୃତରେ କେବଳ ଏକ ଉପାୟ ଯାହା ଆମେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିପାରୁ ନାହୁଁ । ଏହା ଖୁବ କଠିନ । ଏହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ଅର୍ଥାତ୍ ଅନ୍ତିମ ରୂପ ଦେବା ଖୁବ୍ ଏକ କଷ୍ଟକର ପର୍ଯ୍ୟୟ । ଅଭ୍ୟାସଶାଳାରେ ନିତି ଘଟଣା ବଦଳୁଥାଏ । ଏହାକୁ ଧରି ରଖିବା ସହଜ ନୁହେଁ । ତଥାପି ଏହା ଜୀବନକୁ ଶାଣିତ କରେ । ସହନଶୀଳ କରେ, ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ କରେ । ଶୃଙ୍ଖଳାବୋଧ ଶିଖାଏ । ନମ୍ର କରେ । ଜୀବନର ଯାବତୀୟ ଉତ୍ତେଜନାକୁ ପ୍ରଶମିତ କରେ । ବନ୍ଧୁ ତିଆରି କରେ । ସମ୍ପର୍କ ଯୋଡ଼େ । ସମ୍ପର୍କ ବଢ଼ାଏ ।

କାଲି ଯିଏ ଅଜଣା ଥାଏ; ଅଚାନକ ସେ ଆପଣାର ହୋଇଯାଏ । ଖୁବ୍ ଆପଣାର ହୋଇଯାଏ ।

କେବେକେବେ ଜୀବନର ରୂପରେଖ ବଦଳିଯାଏ । ଅଚାନକ ଏପରି ଘଟଣା ସବୁ ଘଟେ କି ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡ଼େ ଜୀବନ । ଲାଗେ ଏଇନା ସବୁ ସରିଯିବ । ଆଉ କିଛି ଅବଶେଷ ରହିବ ନାହିଁ । ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଅଚାନକ ସ୍ମୁତିପଟଳକୁ ଆବୋରି ଧରେ କିଛି ସଂଳାପ, ଦୃଶ୍ୟ ଯାହା ଜୀବନର ମୋଡ଼ ଯାହା ଖୁବ ଗତିଶୀଳ ଭାବେ ଏକ ନକରାତ୍ମକ ଦିଗ ଆଡ଼କୁ ଗତି କରିବାକୁ ଲାଗିଥିଲା; ତାହା ଘଡ଼ିଏ ରହିଯାଏ । ନାଟକ ଦୃଶ୍ୟରେ ଟ୍ୱିଷ୍ଟ ଆସିବା ପରି ଜୀବନ ସହଜ ହୋଇଯାଏ । ନକାରାତ୍ମକ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ବିରାମ ଲାଗି ପୁଣି ଥରେ ସକରାତ୍ମକ ଦିଗ ଆଡ଼କୁ ମନକୁ ଟାଣିନିଏ । ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ମୋତେ କାହାଣୀ ଦେଖିବାର ବିଳାସ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯାହା ମୋତେ ଏକ ଭାବପ୍ରବଣ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରାଇଥାଏ ।

ରଙ୍ଗମଞ୍ଚର ଏକ ଅଂଶ ହେବା ପରେ ଏହା ମୋ ଜୀବନକୁ ଭଲରେ ବଦଳାଇଲା । ମୋ ଜୀବନରେ ଏହାର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତା ହେତୁ ଏହା କେବଳ ଏକ ଅଭିଜ୍ଞତା ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଥିରେ ବହୁତ କମ୍ ନିୟମ ଅଛି, ଭାଙ୍ଗିବାର ସୁଯୋଗ ଅଛି ଓ ନିଜକୁ ବହୁ ଲିଖିତ ଓ ଅଲିଖିତ ନିୟମ ମଧ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି ରଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସୁଯୋଗ ଅଛି । ଏହା ମୋର ସମସ୍ତ ସୃଜନଶୀଳ ଶକ୍ତିକୁ ସାଇତି ରଖିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଏ । ଏହା ମୋର ଚିନ୍ତାଧାରା, ଭାବନା ଏବଂ ନିରାଶାକୁ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ନଜଣାଇବା ଏବଂ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିବା ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ବାସ୍ତବ ଢ଼ଙ୍ଗରେ ପହଞ୍ଚାଇବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଏ । ମୁଁ ଶିଖିଛି ଯେ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର କ୍ଷମତା ଏବଂ ସୁଯୋଗ ବିନା, ମୁଁ ମୋ ଜୀବନରେ ଖୁସିର କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ରହିବି ନାହିଁ । ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ କେବଳ ବୋତଲରେ ରଖିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ମୋର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ ମୁଁ କିଛି କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ମୋ ଜୀବନର କେତେକ ଉଦାସୀନ ଏବଂ ହତାଶାବୋଧକୁ ଏଡ଼ାଇବାରେ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କଲା । ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବନ୍ଧନ କରିବାର କ୍ଷମତା ସହିତ ଏବଂ ଏତେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଜିନିଷରେ ଯୋଗଦାନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେବା, ଏହା ମୋତେ ମୋ ଜୀବନରେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତମ ମାନସିକତା ତିଆରିକଲା । ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି ଯେପରି ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ କିଛି କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ଅଟେ ଯାହା ମୋତେ ଦିନକୁ ଦିନ ନିର୍ଯାତନା ଦେବ, ଶୀତଳତା ଦେବ । ସହନଶୀଳ କରିବ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ କରିବ । ଏହା ନିଜେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥେରାପି ଏବଂ ଏହା ମୋତେ ଏକ ମାନସିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବଞ୍ଚାଇଲା ।

ସମସ୍ତ ରୂପରେ କଳା ହେଉଛି ଏହି ଦୁନିଆରେ ଆମର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରାମାଣିକ ଏବଂ ଭାବପ୍ରବଣ ଜିନିଷ । ଏହା ଆମର ଅନୁଭବର ଏକ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ଯିଏ ଥରେ ଏହାର ଅଂଶ, ସେ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଭାବରେ ହୁକ୍ ହୋଇଯିବ । ଅନ୍ତତ ପକ୍ଷେ ସେହିଭଳି ମୁଁ ଅନୁଭବ କରେ । ଏହା ବିନା ମୁଁ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବି ।

Report an Error